O chmurach mówi się na geografii w podstawówce. I najczęściej ta wiedza nam się już nie pogłębia, a jedynie zaciera. Cirrusy, cumulusy, stratusy to już dobre hasła do krzyżówek i teleturniejów. Chmury zdają się po prostu być, mogą czasem przeszkadzać i wtedy je dostrzegamy. Są jeszcze momenty, gdy podczas dłuższego wolnego może się zdarzyć, że patrzymy w niebo na przepływające chmury i spostrzegamy ich kształty. Coś przypominają przez chwilę. Wspaniałe poczucie beztroski. Mało kto ma na to dziś czas, tyle się w końcu dzieje na dole, urlopy coraz krótsze.
Może się wydawać, że nic bardziej trywialnego nie może się zdarzyć w zdjęciach. Krotochwilnego nawet. Tymczasem te zdjęcia wciągają i zarażają. Dzieje się w nich mnóstwo – powstają światy, rozciągają się krajobrazy kosmiczne, niestworzone historie się toczą. Wystarczy chwila zapatrzenia i uwagi, a znajdziemy się w prawdziwym teatrze, a w nim scenografia, aktorzy, dialogi. Mamy też szansę na przebudzenie, bo po wyjściu z galerii prawdopodobnie będziemy widzieć chmury, dostrzegać, zwracać uwagę. Co tam znajdziemy?
Magdalena Topczewska zapatrzyła się w niebo. Wygląda za okno co chwilę: podczas wykładu, podając obiad, jadąc autem. Co tam znajduje? Czym są te chmury? Jak o nich mówi? Zauważa i przepowiada zmiany pogody, a może dostrzega tam kształty, których brakuje gdzie indziej? Zapatrzona od lat, widzi zmiany, chmury dostrzega też wszędzie poza samym niebem.
Kuratorka wystawy: Joanna Kinowska
Magdalena Topczewska – wykładowczyni, fotografka i analityczka danych. Absolwentka Wydziału Informatyki Politechniki Białostockiej (MS Eng, PhD), studiów podyplomowych Biostatystyka na Uniwersytecie Medycznym w Białymstoku oraz kierunku Fotografia: historia, sztuka i praktyki w Instytucie Sztuki PAN. Jako fotografka preferuje pracę nad projektami krótko- i długoterminowymi dotyczącymi ludzi i natury. Prezentowała prace na wystawie indywidualnej i kilku wystawach zbiorowych. Zdobywczyni m. in. Grand Prix w 13. edycji Konkursu Fotograficznego Przeglądu Fotografii Współczesnej „Sposoby Widzenia” (BOK, Białystok 2024), Gold Winner i Platinum Winner w London Photography Awards, oraz kilku wyróżnień na międzynarodowych konkursach fotograficznych (m.in. PX3, IPA).
Wystawa została wyprodukowana we współpracy z Galerią im. Sleńdzińskich w Białymstoku i miała tam swoją premierę w grudniu 2024.
Produkcja: Zby Kordys
Podziękowania dla Anny Sierko, Arkadiusza Puchalskiego
