Pupa, gęba, łydka – czyli świat trzydziestoletniego Józia, zmuszonego przez profesora Pimko do powrotu do szkoły. Te charakterystyczne dla Gombrowicza elementy stają się symbolicznym rdzeniem spektaklu Alejandro Radawskiego, przenoszącego na scenę absurdalny i przenikliwy świat „Ferdydurke”.
Józio z uporem szukając swobody, próbuje walczyć o swoją wolność, prawo do bycia sobą. Wyraża swoje przekonanie, że nie jest „ani d
ojrzały, ani niedojrzały”, ale „taki, jaki jest”, objawiający się we „własnej i doskonale suwerennej formie, nie biorąc pod uwagę niczego poza jego własną wewnętrzną rzeczywistością”. Spektakl wiernie oddaje ten gombrowiczowski bunt przeciwko „gębie” – sztucznej masce, którą społeczeństwo narzuca jednostce, oraz „upupianiu” – sprowadzaniu do infantylnej, niedojrzałej roli. Widzowie są świadkami jego desperackich prób ucieczki przed przymusowym wtłoczeniem w cudzą formę.
Spektakl Alejandro Radawskiego, na podstawie „Ferdydurke” Gombrowicza, wędruje po różnych gatunkach, poddając jednocześnie ostrej krytyce system władzy, system oświaty i metod wychowawczych. Sztuka zamyka się w jednym akcie podzielonym na dziesięć scen, z których każda odpowiada poszczególnym rozdziałom powieści. To szalenie absurdalna komedia grana tylko przez cztery aktorki, które wcielają się w kilkanaście różnych postaci.
Autor: Witold Gombrowicz
Reżyseria i dramaturgia, reżyseria światła: Alejandro Radawski
Występują: Julia Gader, Julia Kwiatkowska, Patrycja Radosz, Aleksandra Tomasik
Kostiumy: Antonela Marcello
Scenografia: Marko Bregar
Produkcja: Sylwester Biraga
Realizacja techniczna: Bartosz Goździkowski
Projekt #StudencinaScenę_2025
Czas trwania 70 minut | Kategoria wiekowa 15+
Projekt współfinansuje miasto stołeczne Warszawa w ramach realizacji zadania publicznego ,,Teatr Druga Strefa 2025 premiery, spektakle, wydarzenia”.
