Instytut Awangardy został założony przez Fundację Galerii Foksal w 2004 roku. Jego podstawowym celem jest ochrona i udostępnianie studia Edwarda Krasińskiego szerszej publiczności.
W pracowni-mieszkaniu, które Krasiński odziedziczył po pionierze sztuki awangardowej Henryku Stażewskim, zachowano unikatowy zespół prac, zaaranżowanych przez artystę w latach 1988–2002. Instalacja pozostaje niezmieniona od momentu śmierci Krasińskiego w 2004 roku. Jej głównym elementem jest niebieska taśma, scotch blue, naklejona przez Krasińskiego horyzontalnie na wysokości 130 cm, „wszędzie i na wszystkim". „Nie wiem, czy to jest sztuka – komentował – ale jest to na pewno scotch blue, szerokość 19mm, długość niewiadoma".
Powstanie Instytutu Awangardy jest również związane z wybudowaniem szklanego pawilonu na przylegającym do studia tarasie. Utworzona w ten sposób nowa przestrzeń służy programowi wystaw i warsztatów edukacyjnych. Ta część projektu pozwala eksplorować wcześniejszą historię mieszkania znajdującego się na jedenastym piętrze w bloku przy Alejach Solidarności 64 – przede wszystkim działalność Stażewskiego.
Stażewski wraz z awangardową malarką Mewą Łunkiewicz-Rogoyską i jej mężem Janem Rogoyskim zamieszkali w studiu w 1962 roku. Wspólnie stworzyli jedno z nielicznych w ówczesnej Warszawie aktywnych środowisk artystycznych. Ich pracownia była wtedy miejscem barwnego życia towarzyskiego i spotkań artystów. W 1970 roku ze Stażewskim zamieszkał Krasiński – razem kontynuowali tradycję salonu artystycznego. Po śmierci Stażewskiego w 1988 roku jego konstruktywistyczne obrazy wypełniające wnętrze mieszkania, zostały przeniesione do muzeów. Opuszczona przez awangardowego twórcę przestrzeń zainspirowała Krasińskiego do stworzenia nowych prac, które w dużej mierze powstały w relacji do przestrzeni pracowni i jej historii. Stopniowo studio osiągało swój dzisiejszy kształt.
Prowadzenie:
Maria Kosińska – historyczka sztuki, edukatorka. Od 2008 roku wraz z Barbarą Dąbrowską prowadzi w Zachęcie cykl spotkań o sztuce współczesnej „Patrzeć/zobaczyć”.
.
O cyklu:
w Warszawie jest wiele galerii i muzeów, gdzie prowadzone są rozmaite działania edukacyjne. Wystawom towarzyszy program wykładów i oprowadzań, organizowane są spotkania z kuratorami i artystkami. Zdarza się tak, że słyszymy o jakiejś ciekawej wystawie dopiero w momencie, kiedy się zamyka. Istnieje też wiele małych, prywatnych galerii prezentujących najnowszą sztukę. Nie zawsze łatwo do nich dotrzeć, a warto znać nazwiska młodych twórczyń i twórców by móc poznawać najnowsze trendy. W naszym cyklu Służewskich Spacerów ze Sztuką proponujemy oglądanie wystaw i spacery po Warszawie w towarzystwie doświadczonych historyczek sztuki i edukatorek.
